Angst: de overeenkomst tussen goede voornemens en het leren van een nieuwe taal

Het nieuwe jaar is al volop in gang. Ik heb al behoorlijk wat goede voornemens voorbij horen komen, zoals Januhairy, dry January, Veganuary (hoe spreek je dat eigenlijk uit?) en natuurlijk gaan we weer met z’n allen afvallen. Dit keer doen we dat met de leefstijlcoach.

 

De meeste mensen zullen binnen nu en twee weken alweer de motivatie voor het starten met die goede voornemens missen en in oude gewoontes vervallen. Waarom doen we er dan toch massaal aan mee? Het heeft allemaal te maken met de zogenoemde Fear Of Missing Out, oftewel FOMO: de angst om iets te missen.

Bulls en bears

Deze week las ik veel voorbeelden van angst in de media, zoals ‘Claudia de Breij heeft ontzettende angst voor geluk’, ‘Growing up with Economic Anxiety’ en ‘What could go right’. Die FOMO-voorbeelden zag ik overigens niet alleen afgelopen week. Eind 2017 was het vertrouwen in Bitcoins en de aandelenmarkt erg groot. Consumenten stapten massaal in en alhoewel de Bitcoin zijn piek beleefde, waren we een paar maanden later een illusie armer. Ook de aandelenmarkt bleek te hebben gepiekt. Nu, begin 2019, lijkt het erop dat de bodem is bereikt en heerst vooral het pessimisme. Of toch niet? Gisteren hoorde ik op het RTL Nieuws tenslotte nog dat de huizenmarkt eindelijk is afgekoeld.

De relativiteit van angst

Toevallig las ik ook deze week het artikel ‘Relativiteit van angst’ van Sylvia Wenmackers in EOS december 2018. Ze zegt dat dingen zien die er niet zijn, komt door de visuele ruis in je eigen brein en dat de onpeilbaarheid iets angstaanjagend kan maken. Ze laat vooral zien dat ze door iets te weten en goed te snappen, het niet meer angstig vindt. Maar werkt dat ook zo? Werkt angst zo?

Angst is een emotie, het is natuurlijk en het is bovendien gezond, want het beschermt je. De basis ervan is aangeboren en aangeleerd tijdens de jonge jaren. Als de basis eenmaal is gelegd, kun je het niet meer veranderen. Je kunt alleen iets doen aan de manier waarop je ermee omgaat.

Lesgeven en leren

Lesgeven is jezelf presenteren, je blootstellen aan onverwachtse vragen en gedragingen van leerlingen. Voor mijn eerste les na een weekend of vakantie of aan een nieuwe groep voel ik me altijd even gespannen. Ik weet dat het een goed iets is, het is een manier om me op te laden. Het maakt me alert en naar buiten gericht. De mate waarin ik me heb voorbereid en of ik lekker in mijn vel zit, bepaalt uiteindelijk hoe ik omga met de stress of de angst om tekort te schieten. Soms heb ik de eerste tien minuten nodig om te acclimatiseren.

Leren en angst gaan niet samen

Angst is niet bevorderlijk bij het leren van iets nieuws. Je moet namelijk fouten mogen maken. Een nieuwe taal leren, en met name demonstreren dat je het kunt, geeft vaak veel spanningen. Onderweg naar een klant in de auto je Engels samen met je collega oefenen, doe je omdat je graag goed voor de dag wilt komen. Dat je achteraf toch het gevoel blijft houden dat je het beter had kunnen doen, komt omdat je jezelf niet hebt voorbereid op hét moment. Het moment waarop je moet presteren, wanneer je emoties en je opgedane ervaring naar de voorgrond komen.

 

Spreken is eigenlijk hetzelfde als lopen. Het is een actie, je denkt er niet meer over na en probeert het niet, maar je doet het. Je loopt of je loopt niet. Het leerproces heeft al plaatsgevonden. Een andere taal dan je moedertaal spreken, doe je in feite ook: je praat. Het doen zonder al te veel stress kun je leren door de goede voorbereiding. Al je twijfels over hoe je iets zegt van tevoren wegnemen, door te weten hoe je het zegt, neemt niet je angst weg. Het helpt je wel om te gaan met je onzekerheid. Je wordt zekerder van je zaak en van jezelf. Het volgen van Engelse lessen kan je daarbij helpen. Wil je hierover meer informatie, neem dan contact op via het contactformulier of via hallo@christinekhan.nl.

Oh, en het tegengif is JOMO.

Ook interessant:

Beveiligd: Het Anglo-Amerikaanse vermogensrecht

Er is geen samenvatting, omdat dit een beveiligd bericht is.

Lees verder...

Een powerpointpresentatie geven in het Engels: waar moet je op letten?

We kennen allemaal de powerpointpresentatie die slaapverwekkend zijn en waarbij de luisteraars liever met hun telefoon spelen dan oplettend naar het verhaal te luisteren. Zeker…

Lees verder...

Hoe maak je een ondersteunende powerpointpresentatie?

Voor veel professionals is het geven van een presentatie een terugkerende activiteit. Toch is iedere presentatie weer anders en zijn er verschillende manieren om een…

Lees verder...

Voorstellen: hoe maak je een memorabele indruk?

Hoe stel jij jezelf voor aan gesprekspartners? Wat vertel je precies? Houd je daarbij rekening met de indruk die je op anderen achterlaat? En welke…

Lees verder...

Nuanceverschillen door de keuze van de werkwoordsvorm

De Engelse grammatica is simpelweg onder te verdelen in drie varianten: de tegenwoordige tijd, de verleden tijd en de toekomende tijd. Alle werkwoordsvormen zijn hier…

Lees verder...

Wanneer gebruik je de apostrof-s?

In een eerder blog Verwijzen naar de verleden tijd noemde ik al dat de grammatica in het Engels soms net een tikkeltje afwijkt van het…

Lees verder...

Kun je het niet zeggen, zing het dan!

We kunnen ons allemaal de rijtjes nog wel herinneren die we op de middelbare school moesten leren om een vreemde taal onder de knie te…

Lees verder...

Verwijzen naar de verleden tijd

Een van de grootste verschillen tussen het Engels en het Nederlands is het gebruik van de verleden tijd. Waar we als Nederlanders gewend zijn om…

Lees verder...

Verbeter je uitspraak door een gesprek met jezelf

Mompel je ook weleens iets in jezelf? Voer je weleens hele gesprekken met iemand in gedachten? Bijna iedereen is weleens met zichzelf in gesprek. Voordat…

Lees verder...

‘Jurisprudence’ is niet hetzelfde als ‘jurisprudentie’

Dat een leek de Engelse term ‘jurisprudence’ al snel zal vertalen als ‘jurisprudentie’, is niet gek. De woorden lijken sprekend op elkaar. Maar pas op:…

Lees verder...
Geplaatst in: